![پایتخت اندونزی تغییر کرد](/client/themes/fa/main/img/defultpic.png)
ابراهیم خدابنده مدیرعامل انجمن نجات گفت: مستند از تیرانا تا تهران توسط انجمن نجات تهیه شده و اثری است که صحبتهای نجات یافتگان را به نمایش میگذارد. به نظرم نمایش این مستند در فضای امروز ضروری است به ویژه اینکه امروز سازمان مجاهدین خلق در فضای مجازی در ناآرامیها نقش دارد، به این شکل که هر کدام از اعضای این فرقه با دهها اکانت فیک، امنیت روانی ایرانیان را هدف قرار دادهاند.
عبداللهی مادر یکی از اعضای دربند منافقین گفت: ما خانوادهای دردمندیم، چهل سال فرزندان ما در حصار این فرقه ظالم هستند. ما مادران نزدیک به چهار سال، تنها برای لحظهای دیدار با عزیزانمان تحصن کردیم. فقط برای لحظهای بوییدن بچههایمان، اما به ما اجازه داده نشد. خوشحالیم که در این چهار سال عدهای فرار کردند و به آغوش خانواده خود برگشتند و حتی ازدواج کردند.
وی ادامه داد: تنها پسرم امیر اصلان بیست سال است در این فرقه اسیر است. در این چهار سال خانوادهها تلاش زیادی کردند و نامهای به نهادهای حقوق بشری نوشتند، اما یک جواب هم به ما ندادند. باز هم ما همچنان، چون کوه ایستادهایم و برای آزادی تک تک اسیران، برای آزادی تمام نفرات که رها شوند و به دنیای آزاد بیایند تلاش میکنیم.
بچههای ما جایی گرفتار هستند که نمیتوانیم بگوییم آنها کجا هستند و این درد بیدرمان ماست. خیلی از مادران چشم انتظار از دنیا رفتند، مثل مادر آتابای که فرزندش بعد از ۳۵ سال بازگشت. الان آن مادر دیگر نیست. خیلی از مادران همینطور چشم انتظار از دنیا رفتند.
وی عنوان کرد: این درد بزرگی بر دل ما مادران است که هیچوقت نتوانستیم در عرض این ۴۵ سال آشکار کنیم. شاید هم آشکار کردیم و گوش شنوایی نبوده است. کسی فکر نکرده تا درد ما را درمان کند. برخی پدران و مادران را میبینم که واقعاً پیر شدهاند، این درد همه ما را پیر کرده است. بچههای ما در کشور آلبانی هستند، برخی جدا شدهاند، اما در آن کشور مشغول فعالیت هستند.
در ادامه مراسم فاطمه حسینی مادر حسن حیرانی گفت: از زمانی که پسر من در دام این سازمان افتاده است، ۱۵ سال میگذرد؛ ۱۵ سالی که در اشک و آه گذشته است، سازمان گفته خانواده پسر من تروریست است. اما ما درخواستی فرستادیم که در حضور ماموران امنیتی آلبانی چند لحظه پسرم را ببینیم، اما نشد، پسرم گاهی مخفیانه به ما زنگ میزد. پسرم بعد از جدایی از این سازمان، نهاد «آسیلا» را راهاندازی کرد، اما سازمان بر سر کار آنها سنگاندازی کرد. این نهاد میخواهد عدهای دیگر را از این فرقه نجات دهند.
بخشعلی علیزاده یکی از جداشدگان از فرقه منافقین روی صحنه آمد و گفت: مدت ۲۷ سال از عمرم در این سازمان گذشت و به نوعی هدر رفت. در کشور آلبانی در سال ۲۰۱۵ از سازمان مجاهدین جدا شدم، خودم تلاش کردم خودم را به خانوادهام وصل کنم، به کمک بخشی از جداشدگان ارتباطم برقرار شد و از آن روز تلاش کردم به کشورم برگردم. در این مدت سازمان منافقین طبق معمول و سنتهای شیطانی با هر کدام از افرادی که جدا میشود، برخی رفتارهایی بد دارد و آنها را خائن میدانند با هرکسی که بخواهد خانواده خود را ببینند برخورد بدی میشود.
وی ادامه داد: در این مدت هم برخی تلاش کردند با نقشه و اهداف از پیش تعیین شده به هدف خود برسند. اطلاعات دقیق دارم نزدیک به ۲۰۰ نفر از اعضایی که الان در سازمان هستند درخواست خروج دادهاند، اما با آنها برخورد میشود و در جاهای جداگانه نگهداری میشود، اما در روزهای آینده اخبار خوشی به خانوادهها میرسد. روابط درون تشکیلاتی داخل سازمان اینگونه است که اذیت و آزار به قدری زیاد است که شاهد خودکشیهای زیادی بودیم که گاهی به دروغ میگفتند این افراد مریض بودند.
علیزاده یکی از جداشدگان از فرقه منافقین گفت: ۲۷ سال از عمرم در این سازمان گذشت. در کشور آلبانی در سال ۲۰۱۵ از سازمان مجاهدین جدا شدم، تلاش کردم خودم را به خانوادهام وصل کنم، به کمک بخشی از جداشدگان ارتباطم برقرار شد و از آن روز تلاش کردم به کشورم برگردم. در این مدت سازمان منافقین طبق معمول و سنتهای شیطانی با هر کدام از افرادی که جدا میشود، برخی رفتارهایی بد دارد و آنها را خائن میدانند با هرکسی که بخواهد خانواده خود را ببینند برخورد بدی میشود. اطلاعات دقیق دارم نزدیک به ۲۰۰ نفر از اعضایی که الان در سازمان هستند درخواست خروج دادهاند، اما با آنها برخورد میشود و در جاهای جداگانه نگهداری میشود، اما در روزهای آینده اخبار خوشی به خانوادهها میرسد.
وی ادامه داد: روابط درون تشکیلاتی داخل سازمان اینگونه است که اذیت و آزار به قدری زیاد است که شاهد خودکشیهای زیادی بودیم که گاهی به دروغ میگفتند این افراد مریض بودند.
اگر کسی هم خیلی مقاومت میکرد سرش را زیر آب میکردند. الان بچههایی که جدا شدهاند به هر طریقی تهدید میشوند.
در ادامه مراسم ارتباط تصویری با اعضای سابق این سازمان تروریستی در کشورهای مختلف و امکان گفتگوی رسانهها با جداشدهها همچون حین حیرانی برقرار شد.